Celledoor Bible: Genesis 27

DOWNLOAD FREE!
For the cost of a prayer, own a copy of this entire Catholic miscellany.
Tolle lege!

Liber Genesis
XXVII
^ISenuit autem Isaac, et caligaverunt oculi eius, et videre non poterat: vocavitque Esau filium suum maiorem, et dixit ei: Fili mi? Qui respondit: Adsum. ^IICui pater: Vides, inquit, quod senuerim, et ignorem diem mortis me?. ^IIISume arma tua, pharetram, et arcum, et egredere foras: cumque venatu aliquid apprehenderis, ^IVfac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti, et affer ut comedam: et benedicat tibi anima mea antequam moriar. ^VQuod cum audisset Rebecca, et ille abiisset in agrum ut iussionem patris impleret, ^VIdixit filio suo Iacob: Audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo, et dicentem ei: ^VIIAffer mihi de venatione tua, et fac cibos ut comedam, et benedicam tibi coram Domino antequam moriar. ^VIIINunc ergo fili mi, acquiesce consiliis meis: ^IXet pergens ad gregem, affer mihi duos h?dos optimos, ut faciam ex eis escas patri tuo, quibus libenter vescitur: ^Xquas cum intuleris, et comederit, benedicat tibi priusquam moriatur. ^XICui ille respondit: Nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit, et ego lenis: ^XIIsi attrectaverit me pater meus, et senserit, timeo ne putet me sibi voluisse illudere, et inducam super me maledictionem pro benedictione. ^XIIIAd quem mater: In me sit, ait, ista maledictio, fili mi: tantum audi vocem meam, et pergens affer qu? dixi. ^XIVAbiit, et attulit, deditque matri. Paravit illa cibos, sicut velle noverat patrem illius. ^XVEt vestibus Esau valde bonis, quas apud se habebat domi, induit eum: ^XVIpelliculasque h?dorum circumdedit manibus, et colli nuda protexit. ^XVIIDeditque pulmentum, et panes, quos coxerat, tradidit. ^XVIIIQuibus illatis, dixit: Pater mi? At ille respondit: Audio. Quis es tu fili mi? ^XIXDixitque Iacob: Ego sum primogenitus tuus Esau: feci sicut pr?cepisti mihi: surge, sede, et comede de venatione mea, ut benedicat mihi anima tua. ^XXRursumque Isaac ad filium suum: Quo modo, inquit, tam cito invenire potuisti, fili mi? Qui respondit: Voluntas Dei fuit ut cito occurreret mihi quod volebam: ^XXIDixitque Isaac: Accede huc, ut tangam te fili mi, et probem utrum tu sis filius meus Esau, an non. ^XXIIAccessit ille ad patrem, et palpato eo, dixit Isaac: Vox quidem, vox Iacob est: sed manus, manus sunt Esau. ^XXIIIEt non cognovit eum, quia pilos? manus similitudinem maioris expresserant. Benedicens ergo illi, ^XXIVait: Tu es filius meus Esau? Respondit: Ego sum. ^XXVAt ille: Affer mihi, inquit, cibos de venatione tua, fili mi, ut benedicat tibi anima mea. Quos cum oblatos comedisset, obtulit ei etiam vinum. Quo hausto, ^XXVIdixit ad eum: Accede ad me, et da mihi osculum, fili mi. ^XXVIIAccessit, et osculatus est eum. Statimque ut sensit vestimentorum illius fragrantiam, benedicens illi, ait: Ecce odor filii mei sicut odor agri pleni, cui benedixit Dominus. ^XXVIIIDet tibi Deus de rore c?li, et de pinguedine terr? abundantiam frumenti et vini. ^XXIXEt serviant tibi populi, et adorent te tribus: esto dominus fratrum tuorum, et incurventur ante te filii matris tu?. Qui maledixerit tibi, sit ille maledictus: et qui benedixerit tibi, benedictionibus repleatur. ^XXXVix Isaac sermonem impleverat: et egresso Iacob foras, venit Esau, ^XXXIcoctosque de venatione cibos intulit patri, dicens: Surge pater mi, et comede de venatione filii tui: ut benedicat mihi anima tua. ^XXXIIDixitque illi Isaac: Quis enim es tu? Qui respondit: Ego sum filius tuus primogenitus Esau. ^XXXIIIExpavit Isaac stupore vehementi: et ultra quam credi potest, admirans, ait: Quis igitur ille est qui dudum captam venationem attulit mihi, et comedi ex omnibus priusquam tu venires? benedixique ei, et erit benedictus. ^XXXIVAuditis Esau sermonibus patris, irrugiit clamore magno: et consternatus, ait: Benedic etiam et mihi, pater mi. ^XXXVQui ait: Venit germanus tuus fraudulenter, et accepit benedictionem tuam. ^XXXVIAt ille subiunxit: Iuste vocatum est nomen eius Iacob: supplantavit enim me en altera vice: primogenita mea ante tulit, et nunc secundo surripuit benedictionem meam. Rursumque ad patrem: Numquid non reservasti, ait, et mihi benedictionem? ^XXXVIIRespondit Isaac: Illum constitui dominum tuum, et omnes fratres eius servituti illius subiugavi: frumento et vino stabilivi eum, et tibi post h?c, fili mi, ultra quid faciam? ^XXXVIIICui Esau: Num unam, inquit, tantum benedictionem habes, pater? mihi quoque obsecro ut benedicas. Cumque eiulatu magno fleret, ^XXXIXmotus Isaac, dixit ad eum: In pinguedine terr?, et in rore c?li desuper ^XLerit benedictio tua. Vives in gladio, et fratri tuo servies: tempusque veniet, cum excutias, et solvas iugum eius de cervicibus tuis. ^XLIOderat ergo semper Esau Iacob pro benedictione qua benedixerat ei pater: dixitque in corde suo: Venient dies luctus patris mei, et occidam Iacob fratrem meum. ^XLIINunciata sunt h?c Rebecc?: qu? mittens et vocans Iacob filium suum, dixit ad eum: Ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te. ^XLIIINunc ergo, fili mi, audi vocem meam, et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran: ^XLIVhabitabisque cum eo dies paucos, donec requiescat furor fratris tui, ^XLVet cesset indignatio eius, obliviscaturque eorum qu? fecisti in eum: postea mittam, et adducam te inde huc. Cur utroque orbabor filio in uno die? ^XLVIDixitque Rebecca ad Isaac: T?det me vit? me? propter filias Heth: si acceperit Iacob uxorem de stirpe huius terr?, nolo vivere.

<prev

next>